บูมวิทย์-ศิลป์ ตำนานการบูมที่ชาว วข.จบ. ต้องจดจำ
posted on 19 Jun 2008 19:34 by mercurailว่าจะไม่อัพแต่ก็ต้องอัพ
ขอพูดเรื่องชื่อคณะอีกครั้งครับพี่น้อง
ปัจจุบันนี้ คณะวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์ ของมหาวิทยาลัยบูรพา วิทยาเขตสารสนเทศจันทบุรี โดนเปลี่ยนชื่อเป็นคณะศิลปศาสตร์ ด้วยวิสัยทัศน์อันคับแคบของผู้จบปริญญาเอกจากเมืองนอก...และ
|
|
ศ.ดร.สุชาติ อุปถัมภ์
อธิการบดี |
อธิการบ่ดี(ไม่ดี)ศ.ดร.สุชาติ อุปถัมภ์ (ลงรูปประจานเลย)
และอีกคนที่ชาววิทย์ศิลป์จะต้องจดจำเอาไว้ คือ
|
|
รศ.ดร.เรณา พงษ์เรืองพันธุ์
|
ทั้งสองคนนี้ เป็นหัวโจกในการเปลี่ยนชื่อคณะในคราวนี้
ขอปรบมือให้ ท่านทำได้สำเร็จอย่างเฮงซวย พวกเราบางส่วนได้คิดคำขวัญไว้ให้พวกท่าน ขอให้รับไปใช้ด้วยครับ
"ยิ่งเรียนยิ่งโง่ ยิ่งโตยิ่งเ...ย"
ในเส้นประ ก็ขอให้ท่านใช้วิสัยทัศน์ที่จบสูงๆมาประมวลผลเอาแล้วกันว่า พวกผมใส่คำว่าอะไรลงไป
สำหรับความคืบหน้าในตอนนี้ครับ
(ณ วันที่ 18 มิ.ย. 2551) คือ
1. คณะถูกตัดออกจากสมาชิก ที่ประชุมคณบดีคณะวิทยาศาสตร์แห่งประเทศไทย
2. อธิการบ่ดีจะนำเรื่องเข้าที่ประชุมสภาอีกครั้ง วันที่ 27 มิถุนายน นี้ โดยบอกว่าให้คิดชื่อเผื่อไว้ด้วย
3. ที่ประชุมคณาจารย์ในคณะเสนอชื่อใหม่เป็น คณะวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์(จันทบุรี)
และนี่คือเหตุผล(ควายๆ)ของผู้จบปริญญาเอกจากเมืองนอก...
1. ชื่อคณะวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์ มีความซ้ำซ้อนกับชื่อคณะวิทยาศาสตร์
(ห่าจิก ซ้ำตรงไหนวะ? มี"และศิลปศาสตร์ต่อท้าย" ตกภาษาไทยรึไง?)
ดังนั้นเค้าคิดว่าควรจะตัดให้สั้นจึงใช้คณะศิลปศาสตร์
2. อาจารย์ผู้ใหญ่ ท่านจบปริญญาจากต่างประเทศ ซึ่งจบจาก Liberal Arts (ในไทยใช้ว่าศิลปศาสตร์)
ซึ่งในต่างประเทศ(คิดว่าในสมัยที่ท่านกำลังศึกษา)เป็นชื่อคณะที่ครอบคลุมทุกๆศาสตร์สาขา
(แต่มีอาจารย์บอกว่าขนาดธรรมศาสตร์ที่ใช้ชื่อคณะนี้ เค้ายังแยกแตกคณะออกเป็นคณะวิทยาศาสตร์เลย)
เหตุผลเมิงดีมาก ไอศาสตร์ เอ๊ยยยยยยย
วันนี้วันพฤหัสบดีที่19 มิถุนายน พุทธศักราช 2551 ที่วิทยาเขตก็จัดพิธีไหว้ครู และแน่นอนว่า
และ ก็มานั่งชูคอในพิธีด้วย
วันนี้จะมีพิธีไหว้ครู
วิทย์ศิลป์ประชุม ขอบูมสั่งลา...
เมื่อถึงเวลาอันสมควร ทั่นผู้สูงส่งทั้งสองก็มานั่งชูคอยิ้มระรื่นในพิธี
อังคาร22 ได้เป็นตัวแทนของคณะวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์ชั้นปีที่2 ถือพานไหว้ครู เหมือนปีที่แล้ว อยากจะเอาพานทุ่มหัวซะจริงๆ พานหนักประมาณกิโลครึ่ง สองท่านนี้ก็แก่แล้วแถมอัลไซเมอร์อีก(ละมั้ง) คงน็อกไปเลย
หลังจากถือพานเข้าไปกราบไหว้กันเรียบร้อย ("ปาเจรา...(บลาๆ)) ก็เป็นการแสดงของเด็กๆในคณะ งานนี้โฆษก คือ พี่น้อย_สายSTR(โค๊ดเนม) ก็พูดนำ
"ค่ะ ต่อไปก็เป็นการแสดงของ คณะวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์ ค่ะ..."(ประมาณนี้)
สองท่านหันควับ...
คลื่นมนุษย์ค่อยๆล้อมรอบบริเวณพิธี กอดคอกัน และย่อลง บรรยากาศทั้งหมดตกอยู่ในความเงียบ
แล้วเสียงของประธานคณะปี2 ก็ดังขึ้น
"บูมวิทย์ศิลป์!!!"
แล้วเสียงบูมครั้งประวัติศาสตร์ บูมครั้งที่จะเป็นตำนานของชาววิทย์-ศิลป์ บูมที่พูดได้ว่าอาจเป็นการบูมวิทย์-ศิลป์ ครั้งสุดท้าย ก็ดังสนั่นไปถึงสวรรค์ หากสวรรค์มีจริง
(ขอบันทึกไว้เป็นจดหมายเหตุ)
"วี๊ดดดดดดดดดดดดดดด(มาจากคำว่า วิทย์)........ (เมื่อสิ้นเสียงวี๊ดดดด คนสั่งบูมตะโกนต่อ)วิทย์-ศิลป์!!!
"วิทยา วิทยา วิทยาวิทย์ ศิลปา ศิลปา ศิลปา ปะศิลป์ วิทยา ศิลปา วิทยาปะศิลป์ วี๊ททททททท....ศิลป์
วิทย์กูก้อง ศิลป์เกริกกล้า วิทย์-ศิลป์ข้า ก้องเกรียงไกร เฮ้!!!"
ตอนแรกทั่นอธิการบ่ดีคง งงๆ "มันร้องอะไรกันวะ?" ช่วงหลังคงฟังออก ทั่นอธิการบ่ดีหันไปซุบซิบกับอ.สหรัฐ ผู้ช่วยอธิการบ่ดีคนปัจจุบัน ไม่รู้ว่าพูดซุบซิบอะไร ส่วนทั่นเรณาเห็นนั่งยิ้ม(แห้งๆ)อยู่ข้างๆทั่นอธิการบ่ดี
อ.วศินยืนอยู่ หันขวับ...(งานเข้าแล้วพวกกรู แต่ช่างปะไร)
บูมจบลงด้วยความสะใจของเด็กวิทย์ศิลป์ น้องๆหลายๆคนร้องไห้ พาเอาพี่ๆจะร้องตาม...
นี่เป็นข้อความบางส่วนจากบอร์ด CIS42 รุ่นพี่ๆวิทย์ศิลป์
"วันนี้มีโอกาศ ได้บูมประวัติศาสตร์กับเค้า บูมกันสุดหัวใจ (เราคงทำได้แค่นี้ และนี่อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะบูมวิทย์ศิลป์)
น้องๆบางคนถึงกับหลั่งน้ำตาร้องไห้....พวกน้ำตาคลอเบ้า...จุกคอหอย พูดอะไรไม่ออก ไม่รู้กี่คน
ขอบคุณพี่น้องชาววิทย์ศิลป์ที่อยู่อาคารเรียนรวมที่ลุกขึ้นบูมด้วยความภูมิใจ
ขอบคุณอาจารย์หลายๆท่านที่เป็นธุระในการยับยั้งชื่อคณะที่เราไม่เต็มใจจะได้มันมา ขอบคุณที่เป็นปากเป็นเสียงแทนเรา
ต่อจากนี้ไป ไม่รู้ว่าคณะของเรา จะกลายเป็นชื่ออะไร เราก็คงต้องรับมันไว้ แต่ขอให้รู้ว่า เวลานี้ ทุกคนได้พยายามสุดความสามารถแล้ว
ก็เหลือแต่ผู้ชายคนนั้น ว่าเค้าจะใช้สมองของเค้า คิดได้แค่ไหน คนหลายร้อยคนยื่นหนังสือยับยั้งไปเมื่อวันก่อน และเรื่องราวในวันนี้ ไม่รู้มันจะแทรกเข้าไปในหัวใจเค้าไหม
ก็รอดูกันต่อไป ...... ว่าเราจะเหลือความศรัทธาในตัวเค้าไหม
ปล. เป็นหนึ่งคนที่ไม่สามารถพูดอะไรได้เลย หลังจากบูมเสร็จ สะเทือนอารมณ์เอามากๆ เห็นภาพน้องๆหลายคนร้องไห้ มันยิ่งทำให้เจ็บแค้น บางครั้งคิด .....
ทำไมกับเรื่องแค่นี้ เค้าไม่สนใจความรู้สึกของเราบ้าง ถึงจะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างน้อยเค้าควรถามความสมัครใจกับเราบ้าง อย่างที่สัญญาก่อนที่จะออกนอกระบบ
เคยสัญญาอะไรกับเราไว้ ความโปรงใส ตรวจสอบได้ ไหนหล่ะ เรื่องรักษาสัญญาในสถานศึกษายังทำไม่ได้ อีกหน่อยประเทศจะเป็นยังไง มันอาจเป็นเรื่องเล็กสำหรับใครบางคน
แต่สำหรับวันนี้มันกลายเป็นเรื่องใหญ่สำหรับหัวใจใครหลายๆคน พึ่งรู้ว่าในเมืองประชาธิปไตยมีการลงชื่อยับยั้งกันท่วมท้น แต่ทุกอย่างไม่เป็นผล ....เพราะอะไร นั่นสิ เพราะอะไร"
เรื่องวันนี้จบลงด้วยน้ำตาที่เซ่นสังเวยวิสัยทัศน์อันกว้างไกลของ....
ทิ้งท้ายเรื่องเล็กๆ(แต่ถ้าทำแล้วไม่เล็ก...)
อังคาร22 : เจ๊ ในท่าใหม่มีประทัดขายมั้ย?
พระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรก : แกจะเอาไปทำอะไร?
อังคาร22 : จะจุดหน้าวิทยาเขต ตอนรถทั่นอธิการบ่ดี ออกจาก ม.
พระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรก : 
พระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรก : เฮ้ย!! ไม่ได้!!! เดี๋ยวเสียเรื่อง
อังคาร22 : โธ่เจ๊ 1000ดอกเอง พอตึงๆหู
พระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรก : อย่านะเว้ย คนจะซวยน่ะคณบดีนะเว้ย โดนข้อกล่าวหายุยงเด็ก...
เออ ก็จริง
เห็นแก่หน้า อ.ลัญจกร สัตย์สงวน คณบดีคณะวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์นะเนี่ย
ไม่งั้น จะจุดประทัดไล่
ล้างซวยซะหน่อย...
ยิ่งเรียนยิ่งโง่ ยิ่งโตยิ่งเตี้ย
ใช่หรือเปล่า? T.T (ปากจัดขึ้นทุกวันนะแก)
2. เขียนแบบนี้ลุงนักรบชรามาอ่าน
แล้วลุงเค้าจะว่าอย่างไร เพราะที่เค้ามีสาขา
ึคอมพิวเตอร์ธุรกิจ (ที่เป็นโปรแกรมเ้มอร์)
กับ เทคโนโลยีสารสนเทศ (หลักสูตรสองปี)
แล้วจบคณะสังคมศาตร์ (สระแก้ว) อ่ะนะ
3. เขียนอย่างนี้เค้าก็รู้่ว่า พระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรก เป็นอะไรแล้วทำอะไร....แก้ไขข้อความบางส่วนด่วนจี๋
#1 By พระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรก (202.28.78.201) on 2008-06-19 20:56