ลา..........
posted on 10 Jun 2007 15:17 by mercurail
สองหัตถ์นางอุ้มชู กายา
สองหัตถ์ไกวเปลข้า ด้วยใคร่
สองหัตถ์นางนี้นา อุ้มโอบ
สองหัตถ์นางนี้ไซร้ เลี้ยงข้าใหญ่โต
แต่บัดนี้ไม่มีแล้วซึ่งสองหัตถ์
ไม่มีแล้วผู้คอยขัดและสั่งสอน
ไม่มีแล้วนัยย์เนตรของบังอร
ไม่มีแล้วกายกรของมารดา
ทนกัดฟันกลั้นสะอื้นกลืนในอก
น้ำตาตกต้องแผ่นดินถิ่นอาศัย
หลับเถิดแม่เหนื่อยมากแล้วโปรดหลับไป
อย่าห่วงหาอาลัยอย่าห่วงเลย
ผมกลับขึ้นมาจากจันทบุรีเมื่อวันพฤหัสที่7ที่ผ่านมานี้ โทรศัพท์จากทางบ้านเข้าไปที่ม.เมื่อคืนวันพุธว่าแม่อาการไม่ค่อยดี ผมฝ่าฝนออกมาจากม.ในตอนเช้า เปียกจนแห้งในรถทัวร์
ผมใส่ชุดนิสิตแขนยาว ใส่เต็มยศ เพื่อจะให้แม่เห็น สักครั้ง ยังจำได้ว่า แม่กอดผมทั้งๆที่โรยแรงมากแล้ว แล้วบอกว่า "หล่อจังเลย"
หลังจากคำนั้น อาการแม่ก็ทรุดลง เรื่อยๆ จนกระทั่งตอนเช้าของวันศุกร์ แม่ก็จากไปอย่างสงบ ไม่ยอมให้ใครอยู่ด้วย ตอนที่จะไป
ผมได้แต่เสียดายเวลา ใครที่แม่ยังอยู่ ขอให้ทำตัวให้ดีที่สุด ท่านจะอยู่กับเราไปได้อีกนานสักแค่ไหน
อย่างน้อย ผมก็ยังดีใจว่าก่อนไปจันทบุรี ผมได้ดูแลแม่อย่างสุดความสามารถ และแม้แต่ก่อนแม่จะไป ผมก็ยังกลับมาทัน
เสียดายแต่เพียงว่า ผมไม่ได้มีโอกาสส่งแม่ ตอนลมหายใจสุดท้ายเท่านั้นเอง
เอนทรี่นี้ค่อนข้างจะเครียด เพราะแม้แต่ตอนที่เขียนเอนทรี่นี้ ผมก็ยังน้ำตาซึม วินาทีนี้ ผมกลืนก้อนแข็งๆลงคอไปอย่างยากเย็น
แม่คงภูมิใจ ที่ลูกชายได้อยู่สถาบันเดียวกับแม่ แม้จะเป็นสถาบันที่แยกออกมาทีหลัง
เสียดายก็แต่ แม่ไม่มีโอกาสได้เห็นลูกชายรับปริญญา
จบแล้วครับ ผมเขียนต่อไปไม่ไหวแล้ว จอมันมัวไปหมด ไม่รู้ว่า มันมัวด้วยน้ำตา หรือมัวเพราะจอมันจะเสียกันแน่...
edit @ 2007/06/10 15:31:06
ดีแล้วม้าศึกเส้นทางชีวิตของเรายังอีกยาวไกลจริงๆ ยังต้องเดินกันอีกนานโขมีกำลังใจเยอะๆ แบบนี้แหล่ะดีที่สุด 
แต่คนที่ยังอยู่ ต้องอยู่ต่อไปให้ได้นะคะ
การจากลาอาจจะทรมานเศร้าใจ
แต่ชั่วเวลาที่อยู่ด้วยกันก่อนนั้น ยังมีสิ่งดีๆให้จดจำค่ะ
#1 By vanish on 2007-06-10 15:43