อังคาร22 ความบ๊อง ที่คุณคู่ควร...

"ส้วมไม่ดีอังคารจะขี้ ยังไง แล้วถ้าไม่ไหว จะไปขี้ ตรงไหนนนนนนน

เอาชักโครกพวกกูคืนมา เอาชักโครกพวกกูคืนมา"

เพลงจาก โกยเถอะเกย์ ถูกดัดแปลง เมื่อมาอยู่ในบล๊อกนี้ กลายเป็นเพลงจาก โกยเถอะกูby อังคาร22

มาถึงเรื่องชวนอ้วกของเหล่าเสือดำแห่งกองพันนศท.ที่32 ณ เขาชนไก่กันแล้ว แนะนำว่า อย่าอ่านตอนกินข้าว อย่าอ่านถ้ากินน้ำ อย่าอ่านถ้ารู้สึกว่าคนเขียนโสโครก แต่ถ้าอ่านมาถึงตรงนี้ โปรดComment (555+)

ก่อนจะไปถึงเรื่องอย่างว่า(ปลดทุกข์นะ อย่าคิดลึก)ก็ต้องเริ่มด้วยการกินก่อน

วันแรกที่มาถึงเขาชนไก่ อากาศแห้งมาก ฝุ่นดินจะฟุ้งตลบเวลาเดิน รองเท้าขัดมาเถอะ รับรองว่าจะเสียใจ สถานีแรกที่เข้าคือ สถานียิงปืน ซึ่งก็เป็นช่วงก่อนเที่ยง หลังจากมีการชี้แจงสัพเพเหระทั้งหลายแล้ว ผู้ฝึกก็ทำการปล่อยนักเรียนไปกินข้าว

การกินมีสองแบบ แบบแรกเรียกว่า "ข้าวหลวง" กินฟรีไม่ต้องจ่ายตังค์ ป็นถาดหลุม กินเสร็จล้างเลย (ล้างเองด้วย)ซึ่งจะมีพวกชุ่ยๆบางคนเคาะถาด จุ่มน้ำ แล้วเอาถาดไปเก็บบนรถลำเลียง รู้สึกว่าจะเป็นยีเอ็มซี ซึ่งนับว่าพวกนี้มันเหี้ยมาก เพราะคนที่รับถาดนั้นในมื้อต่อไป จะต้องกินถาดที่โสโครกสุดๆ

มื้อแรก อังคาร22ลากศุกร์5กับอาทิตย์18มานั่งกินด้วยกัน ซึ่งต้องนั่งบนพื้น สามเสือดำวางถาดลงก่อน แล้วทรุดตัวลงนั่ง ทันใดนั้นเอง ฝุ่นจำนวนมหาศาลก็ฟุ้งฟุ่ดขึ้นจากพื้น บางส่วนตกลงไปในถาดหลุม ศุกร์5 กระพริบตาปริบๆ อาทิตย์18 พูดสั้นๆ

"แม่ง!"

นั่นเป็นมื้อแรก...

มื้อที่หนักหนาสาหัสที่สุด คือมื้อที่ต้องไปกินบนภูเขา ก่อนเข้าตีในตอนเช้า เช้านั้นอากาศหนาวที่สุดตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ อังคาร22รับถาดหลุมมา ใส่แกงร้อนๆมาเต็ม มือแทบพอง นั่งเบียดกับอาทิตย์18 ไม่ถึงสามนาที แกงหายร้อน ถาดกลับไปเย็นเฉียบเหมือนเดิม

ส่วนแบบที่2เรียกว่า "ข้าวร้าน" มีหลายแบบให้เลือก กินเสร็จไม่ต้องล้างเอง แต่เสียตังค์ มีโอกาสกินได้แค่วันที่ยังไม่ได้ขึ้นเขาเข้าป่าเท่านั้น ถามว่าได้ตังค์จากอังคาร22ไปมั้ย ตอบได้เลยว่า ไม่เคยได้เลย!!! หึๆๆๆ

ส่วนน้ำ ก็จะมี "น้ำหลวง" จะเป็นแทงค์ใหญ่ๆมาตั้ง นักเรียนต้องกรอกใส่กระติก บริหารการกินเอาเอง ตอนฝึกบ่ายๆอากาศร้อนนิดๆอยากกินน้ำเย็นๆซึ่งน้ำจากแทงค์ก็ดูเหมือนจะเย็น แต่มันไม่เย็น พอตอนเช้าๆหรือค่ำๆอากาศเย็นสมใจ กลับไม่กิน!!!

ส่วน "น้ำร้าน" ก็คือน้ำหวาน น้ำอัดลมต่างๆ หรือไม่ก็ขนมหวาน ซึ่งอังคาร22เองก็ยังต้องยอมลงทุนควักกระเป๋าจ่ายกิน โดยมีไอ้อาทิตย์18เป็นเปรต(คือคอยแย่งกิน)

ที่เล่าการกินมาก่อน ก็อยากจะบอกว่า มันไม่ได้สะอาดสุดๆเหมือนอยู่ในเมืองพวกคุณหนูอาจท้องเสียได้ถ้าจำเป็น(ยังไง!!!) ยกเว้นพวก "ข้าวร้าน" หรือ "น้ำร้าน" ซึ่งอังคาร22 เรียกมันทั้ง2อย่างว่า "ร้านราว" ซึ่งผวนมาจาก "ร้าวราน" เพราะอังคาร22 ไม่ได้กิน!!!

ศุกร์5เปรยกับอังคาร22 ก่อนหน้านี้ว่า

"ถ้าเกิดปวดขี้ จะทำยังไงวะ"

"มึงก็ต้องขี้เร็วๆหน่อย เพราะดึกๆงูมันจะลงมากินน้ำ..." หรือไม่ก็ "ส้วมมันเปิดเห็นหน้าคนขี้นะเว้ย แล้วมันเป็นทางผ่านกองร้อยผู้หญิงด้วย มึงกล้าเหรอ" สารพัดจะอำอำมันเข้าไป แรกๆมันเชื่อเสียด้วย โคตรสนุก

เมื่ออังคาร22ได้เข้าส้วมบนฐานที่ตั้งเป็นครั้งแรก ใครเคยดูหนังเขาชนไก่จะเห็นภาพ โคตรโสโครก ขอเล่าความเสื่อมของ นศท.หน่อย แต่ก้นบุหรี่แม่งเต็มเลย ยังต้องแบมือขอตังค์พ่อแม่ ริสูบบุหรี่ซะแล้วไอ้พวกนี้

แต่นั่น...ก็ยังดี กว่าส้วมในป่า

ส้วมป่า เป็นเพิงสังกะสี มีอ่างน้ำใหญ่ๆกับถังน้ำเล็กๆหน้าส้วม เพื่อจะได้เอาไว้ล้างก้นกับไอ้จู๋ กลิ่นสุดบรรยาย(กลิ่นส้วม) อังคาร22นึกถึงพี่คนหนึ่งที่รู้จัก ตอนนี้อยู่จันทบุรี เพิ่งจะจบ รด.ปีห้าจากเหล่าทหารเรือหมาดๆ แกเคยเล่าให้ฟังเมื่อก่อน

"ส้วมที่เขาชนไก่เหรอ ไอ้ส้วมที่ใกล้ๆเต๊นท์ไม่เท่าไหร่ แต่ไอ้ส้วมในป่านี่สิ" พี่เขาทำหน้าสุดบรรยาย "เอ็งเอ๊ย ตอนนั้นเวรพี่เฝ้ายามพอดี พี่ก็ฉวยโอกาสคนน้อยเข้าไปขี้ ปรากฏยุงแม่งเยอะจัด กัดตูดกัดเติด ยุ่งไปหมด พี่ต้องคอยเอามือปัด เสียวเปื้อนก็เสียว ปัดจนเกิดเรื่อง.."

"เรื่องอะไร" อังคาร22ซักต่อ

"ยุงตัวนึงแม่งกัดตูดพี่เจ็บโคตร" ทำหน้าแค้นเคือง "พี่ลืมตัวก็ตบป้าบเข้าไปเต็มแรง มือไม่เลอะหรอก เอ็งไม่ต้องทำหน้าอย่างนั้น"

"แล้วมันเป็นเรื่องยังไง" อังคาร22ชักงง

"พอตบป๊าบ ยุงมันตายรึเปล่าพี่ก็ไม่รู้ แต่ที่รู้ๆคือพี่เสียหลัก หงายท้องตกส้วม ลงขี้ตัวเอง ดีไม่เลอะกางเกง เอาไปแค่สองตัวซะด้วย..." พี่เขาเล่าด้วยสีหน้าแค้นเคืองสุดขีด

ทุเรศจริงๆ - -"

เมื่ออังคาร22มาเห็นสภาพส้วมป่า ก็ถึงกับถอดใจ และบอกกับตัวเองว่า กูกลับไปขี้ที่บ้านดีกว่า!!!

ไม่ใช่อะไร กลัวยุงกัดตูด หงายท้องตกขี้เหมือนพี่ชายจากจันทบุรี

มาถึงเรื่องเบาๆกันมั่ง

เรื่องฉี่ ผู้ชายสบายกว่าผู้หญิงมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออยู่ในป่า จะปล่อยตรงไหนก็ได้ อังคาร22มีปัญหาเดียวกับเรื่องเยี่ยวนี่ คือ กลัวผี!!

ทั้งนี้ คุณแม่ของอังคาร22เป็นคนลาดหญ้าแต่กำเนิด แถมบ้านตลาดของอังคาร22ก็อยู่ใกล้ๆกับค่ายฝึกด้วย หึๆๆ ไม่อยากจะพูด นี่ถ้าไม่เกรงใจล่ะก็ ดึกๆ อังคาร22หนีออกจากค่ายไปกินข้าวในบ้านตลาดสบายไปแล้ว ปีนรั้วกลับมาตอนตีสามกว่าๆก็ไม่มีใครรู้ เพราะอังคาร22รู้ลู่ทางแถวนั้นดี

ดังนั้น เรื่องผีๆของที่นี่จึงถือเป็นของแสลงของอังคาร22อย่างแรง เมื่ออยู่ในป่า คืนที่เกิดเหตุ "เหตุเกิดจากความหนาว&กรรมของศุกร์5"ตอนช่วงเที่ยงคืนถึงตีสอง เป็นเวรของอังคาร22 ศุกร์5 ออกมาเฝ้ายาม โดยมีเพื่อนๆอย่าง เสว็น และอื่นๆอยู่ด้วย

หนาวมากก็ปวดเยี่ยวมาก คืนนั้นเป็นคืนเดือนหงายเสียด้วย เห็นอะไรชัดดีนักแหละ อังคาร22ย่องเข้าป่าจัดการ"ยิงกระต่าย"อย่างหวาดๆ ด้วยความกลัวผี

เรื่องสนุกๆเวลาเยี่ยวตอนหนาวๆอย่างนี้ ก็คือ เวลาปลดปล่อยอารมณ์ เนื่องด้วยความหนาว เยี่ยวจะออกมาเป็นควัน ส่ายไปมาสนุกมาก แต่ก่อนเยี่ยว อังคาร22ไม่เคยลืมไหว้ขอเจ้าที่เจ้าทาง

ไม่ใช่อะไร กลัวดึกๆ มีคนมาปลุก

"มึงเยี่ยวรดหัวกู! กูมาเอามึงไปอยู่ด้วย!" ซวยเลย

ที่เล่ามายืดยาวนี่ไม่ใช่อะไร เผื่อ รด.ไฮโซรุ่นน้องมาอ่านเจอ จะได้ทำใจ ความสบายมันไม่ได้อยู่กับเราตลอดร๊อก

แล้วอังคาร22ล่ะ?

กลับมาจากค่าย อังคาร22ปิดห้องน้ำ หายเงียบ...

ท้องผูกนั่นเอง! ไม่ได้ขี้ห้าวัน!!! แล้วมาทำปากดี สอนรุ่นน้อง

ไม่แน่จริงนี่หว่า...