อังคาร22 ความบ๊อง ที่คุณคู่ควร...

อังคาร22เมื่อตอนเป็น นศท.ปี1 ทางโรงเรียนรักษาดินแดนก็จัดให้ไปเรียนที่ศูนย์ฝึกย่อย กองพันทหารม้าที่4รักษาพระองค์ ในการคัดเลือกหัวหน้านักเรียน(ร.ด.จะเรียกยังงี้ ถ้าเป็นนักเรียนทหารอื่นๆจะเรียกว่านักเรียนปกครองหรือไม่ก็คอมแมน)ในระดับชั้นหัวหน้าหมู่ หัวหน้าหมวด หัวหน้ากองร้อย

ตอนแรกนั้นได้มีการคัดเลือกเป็นที่เรียบร้อย มีสองกองร้อย อังคาร22ได้เป็นหัวหน้าหมวดสาม ร้อยหนึ่ง ก่อนออกจากกองพันจะมีพระบรมรูปพระบิดาแห่งทหารม้า หรือพระเจ้าตากอยู่ใกล้ๆกับกองรักษาการณ์ อังคาร22เกิดโลภ เสือกทะลึ่ง ไปพูด...

"เนี่ย ถ้าเกิดได้เป็นหัวหน้ากองร้อยนะ ผมจะวิ่งรอบสนามฟุตบอลร้อยรอบเลย..."

หลังจากนั้นอังคาร22ก็ไม่ได้พูดเรื่องนี้ แล้วก็ไม่ได้เล่าให้ใครฟัง นอกจากคุยกับเพื่อนๆเฮฮา

ปรากฏว่า อาทิตย์ต่อมา ระหว่างเรียกรวมแถว หัวหน้าชุดฝึกเดินมาด้านหน้า ตะโกนเรียกดังลั่น

"คนไหน อังคาร22!!"

"ผมเองอังคาร22" อังคาร22ยกมือแทบไม่ทัน กลัวขี้หด อยู่ๆก็เรียกกู สงสัยจะหิวอยากแดกนักเรียนเป็นของว่างยามบ่าย

"หัวหน้าชุดฝึกขอปลดร้อยหนึ่ง ให้อังคาร22ขึ้นเป็นร้อยหนึ่งแทน"

อังคาร22ขนลุกซู่ ครูฝึกเดินมากระซิบข้างหู

"คำสั่งจากผบ.พันเชียวนะมึง ทำให้ดีๆ อย่าให้เสียชื่อ"

ขณะนั้น ผบ.กองพันทหารม้าที่4รักษาพระองค์ คือ พ.ท.ไชยชยันต์ โสธรชัย (ต.ท.22จปร.33)ซึ่งเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันกับน้าของอังคาร22 พ.อ.ชัยธัช รัตนกำพล ดูแล้วมีลับลมคมในยังไงชอบกล แต่ช่างมันก่อน เพราะอังคาร22ต้อง...

ไปวิ่งแก้บนก่อน!!! (ร้อยรอบวันเดียวตายแน่ ต้องขอผ่อน วันละสิบรอบ)

พอขึ้นปี2 โรงเรียนรักษาดินแดน ก็จัดให้ไปอยู่ที่กองพันทหารม้าที่3รักษาพระองค์ วันแรกผบ.ร้อย1ร้อย2ทั้งสองคนก็ติดคอฟ้า(คอฟ้า คือเลขหมายชั้นที่พื้นหลังเป็นสีฟ้า บ่งบอกว่า นศท.คนนั้นเป็นระดับหัวหน้ากองร้อย สีแดงจะเป็นหัวหน้าหมวด ส่วนสีเขียวคือหัวหน้าหมู่ สีที่กลืนกับเสื้อ คือพวกปกติไม่มีตำแหน่ง)ไปเลย หัวหน้าชุดฝึกมองหน้า แล้วบอกสั้นๆ

"ดี กูจะได้ไม่ต้องเลือก มีแล้ว"

แต่ปีสองมีจุดเปลี่ยน คือเมื่อเปลี่ยนชุดฝึก ก็มีผู้ช่วยผู้ฝึกดำเนินงานแทน ชื่อ จสอ.อานนท์ จันทร์เทศ ผู้ช่วยผู้ฝึกเรียกรวมแถว แล้วประกาศยุบเหลือหนึ่งกองร้อย แกมองหน้าผบ.ร้อยสองคน แล้วพูด...

"เอาไอ้คนขวามือ"

ปรากฏว่าขวามือก็คืออังคาร22 ซึ่งภายหลังเดินตบเท้าเข้าไปถามถึงห้องพักครูฝึก ว่าทำไมถึงเลือกอังคาร22ขึ้น

"มึงดูเป็นทหารมากกว่าไอ้ร้อยสอง ไปได้!!"

งานนี้โดนชมเต็มๆเปา เดินยืดไปอีกหลายวัน

แต่พอขึ้นปี3 อังคาร22ต้องจากทหารม้าที่หล่อหลอมตัวตนมา เพื่อมาเรียนที่โรงเรียนรักษาดินแดนวิภาวดี ปีสามเริ่มโต โรงเรียนกลัวศูนย์ย่อยจะคุมไม่อยู่ต้องเอามาไว้ใกล้ๆมือใกล้ๆตีน อีกอย่างปีสามต้องทำโน่นทำนี่เกี่ยวกับการนำปลดเป็นสิบเอก เลยต้องเอามาไว้ในโรงเรียน ปีนี้อังคาร22ไม่ได้เป็นหัวหน้ากองร้อยเพราะเขาเอาเด็กจากโยธินบูรณะขึ้นเป็นแทน(สองปีก่อนหน้านี้ไม่ได้ฝึกร่วมกับเด็กโยธิน)แต่อังคาร22ไม่ซีเครียดเพราะเริ่มอิ่มตัวกับสายตากดดันจากเพื่อนๆเลยเฉยๆแต่แอบบ่นนิดหน่อย

เพราะการเป็นหัวหน้า แม้จะเป็นแค่หัวหน้ากองร้อยของ นศท.ก็ตาม จะต้องมีความรับผิดชอบสูง ต้องมาก่อนคนอื่น(เพื่อจะได้ซื้อข้าวก่อน)เวลานำแถวทำ รปจ.(ระเบียบปฏิบัติประจำ)เช่น การเคารพธงชาติ สวดมนต์ กล่าวคำประทับใจ หัวหน้ากองร้อยจะต้องเป็นคนนำ จะต้องเสียงดัง เห็นได้ว่าหัวหน้ากองร้อยจะโดดเด่นมาก เมื่อเด่นมาก ก็มักเป็นภัย มักมีคนไม่ชอบขี้หน้าหัวหน้ากองร้อย หัวหน้าหมวดไปด้วย ยิ่งอังคาร22 หน้าตาหน่อมแน้ม พูดจาสุภาพเรียบร้อยน่าหมั่นไส้ ต้องมาเป็นติดๆสองปียิ่งโดนมากเป็นธรรมดาส่วนหัวหน้าหมู่ไม่ค่อยมีบทบาท ไม่ค่อยโดนอะไร

พอเด็กโยธินเป็นหัวหน้ากองร้อยได้สักพัก ก็เริ่มมีเสียงเล็ดลอดออกมาจากปากของเพื่อนๆ อังคาร22ได้แต่อมยิ้ม

"กูว่าให้อังคาร22แม่งเป็นต่อดีกว่า..."

"อังคาร22แม่งเจ๋งกว่าเยอะเลย..."

"ร้อยใหม่แม่งเหี้..."

บอกแล้วสักวันพวกมึงจะรู้สึก หึๆๆๆ

พอถึงวันไปฝึกภาคสนาม ทุกคนไปรวมที่สวนเจ้าเชตุตั้งแต่ตีสี่ พอจะขึ้นรถ ครูฝึกจับรวมแล้วเลือกหัวหน้าใหม่ทันที 16คน

พาราดอน(ชื่อรหัส มาจากภราดร) ได้รับเลือกขึ้นไปเป็นหนึ่งใน16คน เมื่อคนขาดอีก ครูฝึกคนหนึ่งก็มองๆๆๆ แล้วก็หยุดที่อังคาร22

"มึงลุก!!!"

ปรากฏจังหวะนั้นมีอีกคนเดินมาพอดี อังคาร22จึงลุกขึ้นไปยืนเป็นหนึ่งในสิบเจ็ดคน...

สิบเจ็ดคน....

"อ้าวเกินมาคนหนึ่ง มึงสองคน(ชี้มาที่พาราดอนกับอังคาร)ต้องมีคนหนึ่งออก"

ไอ้พาราดอนหันหน้ามาทางอังคาร22กำลังจะอ้าปากพูดว่าเดี๋ยวกูออกเอง มันคงคิดว่าอังคาร22เคยเป็นอยู่แล้วคงจะปฏิบัติการได้ดีกว่ามาก และอังคาร22คงจะยอมรับตำแหน่งนี้ แต่ผิดคาดเมื่ออังคาร22หันหลังเดินอ้าวกลับไปอยู่ในแถว ไอ้พาราดอนตาค้างเพราะนึกไม่ถึง จะตามออกมาลากอังคาร22กลับมาก็ไม่กล้า กลัวโดนแดก เลยต้องยอมรับตำแหน่งหัวหน้าหมวดหนึ่งร้อยสามกองพันเสือดำไปโดยปริยาย

"มึงจะเดินกลับไปทำไมวะ ไอ้เหี้..." มันโอดครวญ

อังคาร22หัวเราะหึๆไม่ตอบ คนแม่งเยอะระดับกองพัน เดี๋ยวกูโดนเขม่นแบบตอนอยู่ภาคที่ตั้ง งานนี้ไม่สนุก เพราะตีนเกือบพัน ตอนนั้นตีนมันไม่กี่ร้อย

ใจไอ้พาราดอน ตะโกนดังลั่นในตอนนั้น "เฮ้ย อังคาร22 กลับมาเป็นหัวหน้ากูต่อเด้" งานนี้อังคาร22ฝึกอย่างมีความสุข จะได้รู้เสียมั่ง ว่าตอนกูเป็น กูโดนอะไร!!

งานนี้ มีหลายคนถามอังคาร22

"ไอ้เหี้... มึงเดินกลับมาทำไม"

มา ตอนนี้กูจะตอบให้

"วันใดขาดกูแล้วมึงจะรู้สึก วันไหนสำนึกแล้วมึงจะเสียใจ........"

สะใจอังคาร22สุด งานนี้

นี่ รูปไอ้พาราดอน มันพรางหน้าจนมองไม่ชัด(ปลอกแขนแดงคือสัญลักษณ์หัวหน้าหมวด)